Lieve Lezertjes,

Nou, dit was het dan bijna, nog maar 3 dagen! Je zou weldenken dat de avonturen met zo'n strandweekje magertjes zullen zijn, maar niets is minder waar met suus en mance tours.

In 2 weken Hikkaduwa maak je toch behoorlijk wat vrienden. Die maak je hier in Sri Lanka nogal snel, maar het verschil is dat we hier 2 weken bleven. En vriendschap hier is elkaar niet even een dagje zien, nee smsjes, telefoontjes en afspraken eeeelke dag. Vorige week woensdag zijn we met 2 Sri Lankanen, Mutu en Lasi, naar twee watervallen geweest. Dat was me nog een hele onderneming. Op 2 scootertjes door de jungel opweg naar de watervallen. Het plan was om er maar een te bezoeken, maar die was ons niet spectaculair genoeg dus gingen we opweg naar de ander. Dat zou wel een eindje rijden zijn... dus na zo'n 3 uur in de hete zon de grote kuilen in de weg ontwijken waren we er dan eindelijk. En juist op dat moment begint het te regenen. En niet zomaar regenen, nee echt een Sri Lankaanse stortbui. Gelukkig hadden we onze bikini aan, dus hup dan maar zwemmen want we zijn toch al doorweekt. En het gaf een mooi beeld, die Sri lakaantjes in een kleine, strakke boxer met lang zwart/blond haar en een dikke zilveren ketting. Ze hadden zelfs shampoo meegenomen zodat de haartjes mooi glad bleven. En ik probeerde trouwens nog enigzins charmant uit die waterval te klimmen, maar ik glee zo als een zeerob onderuit. Lasi en Mutu kwamen toegesneld alsof ik 2 benen had verloren. Gelukkig maar wat kleine sneetjes, dus als pleister werd er een blaadje opgeplakt, zo schattig! Ook op de weg terug regende het nog flink. Eindelijk weer eens ervaren wat kippenvel is ;). Al met al die dag zo'n 6 uur achterop gezeten, heb er zelfs spierpijn van gehad! En echt relaxed achterop zitten was het niet. Ook zij scheurden echt als idioten op de weg. Dus ik mezelf maar toespreken met: mance, geniet er nou maar van, zoiets ga je nooit meer meemaken.. Toen we rond een uur of 6 weer terug waren lekker een douche genomen en nog een afzakkertje gehad. Ofja, we hadden er maar een party van gemaakt inclusief Nederlandse muziek en de bijbehorende zware ochtend de volgende morgen. Donderdag rond 3 uur moesten we toch echt opweg naar Colombo, omdat we vrijdag ons visum moesten ophalen. Suus zat meer dood dan levend in de bus, maar we made it. Ook in Colombo hadden we het goodkoopste guesthouse geboekt die we konden vinden. We zagen een gebouw met de naam van ons guesthouse maar alle kenmerken van een kerk, dus dat was een beetje raar. Het bleek dus een guesthouse voor alleen vrouwen te zijn en echt over waar je keek hingen spreuken over god. We koden dus meteen weer van onze zonden verlost worden.

Vrijdag de hele dag in colombo moeten wachten op ons visum. In die tijd nog met een vriend afgesproken die daar woont. Meeste uren in het park rondgehangen en naar een exportbeurs geweest. Na het ophalen van het visum zijn we weer richting Hikkaduwa gegaan. In een klein ac busje in het donker met mensen die allemaal tegen elkaar aan liggen te tukken, het wasnet een schoolreisje. Alsof de dag nog niet lang genoeg was, we waren rond half 11 's avonds weer terug, toch nog maar al onze energie bijelkaar geraapt om naar een party te gaan. Het was ten slotte onze laatste week. En echt, wat een feest! Leuke muziek, trommels, een vuuract en iedereen die danst alsof hun leven ervan afhang. Wij als verlegen Hollanders die pas durven te dansen als er danig veel alcohol in onze aderen stroomt, alle schaamte maar eens opzij gezet. Tot een uur of 3 echt gesprongen, gedanst en rondgerend doorweekt van het zweet. Maar echt, wat was het mooi! Zaterdag hebben we het nog eens dunnetjes overgedaa. Verder veel op het strand gelegen natuurlijk!

Afgelopen maandag zijn we naar Unawatuna geweest voor een kookles. In de ochtend eerst met de lerares en een ander stel naar de markt geweest. Ik kende echt maar 1/3 van alle groenten die ze daar hadden.. Daarna met alle groenten, kruiden en de vis weer terug.Na zo'n 2 uur koken waren 5 curry's het resultaat. Wij wilden ons natuurlijk niet laten kennen, dus hebben tijdens het koken gezegd alles spicy te willen. Niets was minder waar, dus flink gezweet en weggebrand tijdens het eten, maar we hebben het overleefd. En eigenlijk was het koken niet eens zo moeilijk. Ze gebruiken veel kruiden, maar echt voor elke curry dezelfde ingredienten.Zal eens kijken of ik erstraks thuis nog iets van bak! Ook vandaag nog een keer meegekeken en gegeten met de familie van ons guesthouse.

Zaterdag vertrekken we rond 12 uur richting Panadura om de rest van de spullen op te halen. Rond 9 uur vliegen we richting India en daar moeten we even wachten en dan door naar Brussel. Daar komen we rond 8 uur in de ochtend aan, Nederlandse tijd. En echt, dat visum voor India plak ik op mijn voorhoofd!

Natuurlijk kijk ik er ontzettend naaruit om iedereen weer te zien! Toch is het raar en jammer om weg te gaan. 3 maanden in zo'n eigen wereld geleefd en zo veel leuke dingen meegemaakt! Zal volgende week mijn laatste blogje schrijven.

Zie, spreek en knuffel jullie in Holland!

Liefs,

Mance