Lieve allemaal,

Ja ja, we leven nog! Zal mijn best doen een zo'n goed mogelijk verhaal te maken van alles wat we beleven, maar dat gaat vrij moeilijk. Juist alle kleine dingen die we meemaken, de gesprekken op straat en de rare situaties in de smerige eettentjes maken het zo mooi. Haast niet te beschrijven!

Vorige week donderdag zijn we met de trein richting Anuradhapura vertrokken. We hadden ons voorbereid op een verschrikkelijk lange en smerige reis, maar het was een top reis. Een mooie treinreis van maar 4 uur in een schone en nieuwe trein, met zitplaatsen! Die donderdag zelf hebben we het rustig gehouden. Wel nog in een gammel, smerig eettentje wezen lunchen. Daar een ondervraging ondergaan of we getrouwd waren, zij had nog wel 2 zoons.. Mijn arme darmen zijn die maaltijd nog steeds niet te boven. Vrijdagochtend hebben we het oude gedeelte van de stad bezocht, het gedeelte met alle stoepa's, ruines, tempels en ga zo maar door. Eigenwijs als wij zijn hebben we de vele fietsverhuur mogelijkheden en tuktuk ritjes afgewezen, wij deden dat wel even ouderwets met de benenwagen. Misschien voortaan toch eerst maar eens goed de schaal op te kaart bekijken, want het was me een afstand. Midden in de hitte van tempel, naar stoepa, naar de boom waar buddha de verlichting vond gesjokt. Het was mooi om te zien, er heersde echt een rust die je nergens anders in deze steden vindt. Het gewone stadgedeelte was ook net zo smerig als de andere steden.
In de namiddag zijn we naar Mihintale geweest. Ook daar waren weer ruines, buddha's en en stoepa te zien. Ook was er een rots die je kon beklimmen. Dus wij op de bloete voetjes, want ja je moet overal je schoenen uit doen, die rost op geklommen. Echt een ontzettend mooi uitzicht! Na enkele minuten boven te staan, komt er ook een toeringcar vol nederlanders boven. Sta je dan op een rots van 3 bij 3 met een lading vol nederlanders, echt leuk!

Zaterdag richting Dambulla vertrokken. Daar die middag de grottempels bezocht. Was weer een hele klim omhoog, maar leuk om te zien. Ook daar weer ladingen met apen, overal! Ook kwam er een Sri Lankaanse jongen vragen of die met me op de foto mocht. Natuurlijk! Werd zijn moeder er ook nog even bijgehaald en cheeeeeece.

Zondag een dagtrip vanuit Dambulla naar Sigiriya gemaakt. Daar de klim van de welbekende leeuwenrots gemaakt.Boven op die rots is een ruine van een paleis van vroeger.Ook daar kwamen we dezelfde toeringcar vol nederlanders weer tegen. Weer een flinke klim met een mooi uitzicht.

Maandag hadden we eigenlijk gepland om naar Pollonaruwa te gaan. Ook daar staat het weer vol met stoepa's, tempels en ruines. Aangezien ze overal een belachelijke toeristenprijs vragen en we het wel een beetje gehad hadden met al dat culturele goed, hadden we onze plannen gewijzigd. Afegelopen maandag zijn we naar Dalhousie afgereisd, om daar die nacht adams peak te beklimmen. Het was een flinke reis van zo'n 7 uur, waarna we we echt in the middle of nowhere belandde. Echt, mij zal je nooit meer horen zeggen dat Millingen aan de Rijn een gat is. Daar was werkelijk niets! We verbleven in een guesthouse genaamd greenhouse en ze maakte hun naam waar, alles was groen. In de nacht van maandag op dinsdag zijn we om half 3 's nachts begonnen aan de klim. Toeristen doen dit 's nachts, zodat je rond half 7 in de ochtend de zonsopkomst kan zien. 3000 treden naar boven, een berg van 2200 meter hoog. In het begin lach je nog, maar dat was snel voorbij. Achteraf kan ik wel zeggen dat het goed te doen was, maar als je tijdens de klim omhoog kijkt naar de treden die je nog moet ben je echt ten einde raad. Wel was er zo'n leuke sfeer onderweg. In de nacht klim je naar boven, tientallen theestalletjes en honderden sri lankanen, heel jong en heel oud. Iedereem begroet je en stelt de gebruikelijk vragen zoals: hoe gaat het, waar kom je vandaan en is dit je eerste keer in sri lanka? Rond half 6 waren we boven en ontzettend koud dat het was! Staan er ook nog eens bordjes dat je je schoenen uit moet doen en je muts af moet zetten. Er toen toch maar voor gekozen de domme toerist te spelen. Helaas hing er een dikke laag mist waardoor de zonopkomst niet te zien was vanaf boven. Daarom maar weer aan onze tocht terug begonnen en nog iets kunnen meepakken van de zonsopkomst. De weg terug was een stuk minder zwaar, maar gesloopt waren we wel en we lopen nog steeds krom van de spierpijn. De berg zelf was niet eens zo boeiend, maar echt, wat een leuke ervaring!

Dinsdag nog lekker de rust gepakt in Dalhousie en gister, woensdag, richting Kandy vertrokken. Eindelijk weer eens een fatsoenlijke kamer. We slapen altijd in de meest goedkope guesthouses. En die zijn smerig, hebben roze, groene of bruine muren en de muskietennetten stinken zo erg dat we soms besluiten er niet onder te slapen. Hier blijven we tot en met zondag en we vullen de dagen met een dagje zwembad, nog wat cultureel goed en wat souvenirs kopen. Dit is een flink toeristische stad, dus hier kunnen we gewoon na het avondeten naar huis lopen. Voor de zekerheid lopen we toch maar achter een monnik aan, al spreken die je soms ook al aan om je uit te nodigen hun tempel te bezoeken.

De plannen zijn nu om zondag naar Ella te gaan, weer de bergen in. In de bergen is het weer trouwens net zoals in Nederland, dus ook wij lopen in een lange broek. In Ella blijven we 2 nachten. Daarna nog langs Nuwara Eliya en dan op vrijdag naar Colombo om ons visum aan te vragen. Dan reizen we al door naar Hikkaduwa, eerder dan gepland. Maar we hebben dan alles gehad wat we wilde zien en doen.

Gelukkig is het bij jullie weer lekker terras weer, geniet ervan! Studentjes is Maastricht, succes met jullie tentamens!

Liefs xxx,

Mance