Lieve allemaal,

Daar zijn we weer live vanuit Sri Lanka!

Vorige week vrijdag hebben we onze schilderkunsten weer eens laten zien. We hebben met de andere vrijwilligers van projects abroad een school in Nebombo geschilderd. Op het schooltje zaten voornamelijk kinderen uit vissersgezinnen. Het zag er erg goed uit. Ze kregen in verschillende vakken les, zelfs de Kandydans kregen ze geleerd. Dat is de traditionele dans van Sri Lanka en ook meteen de meest stijve en ritmischloze dans die ik ooit heb gezien. Maar het was leuk om lekker nuttig bezig te zijn. Daarna met zijn alle geluncht in een hotel en nog gezwommen. Suzanne en ik bleven de nacht ook nog in Negombo. Het scheen een leuke toeristische plek te zijn, maar nee er hing een beetje een vreemd sfeertje. Toen maar besloten de rest van de avond in de Rodeobar met een pint door te brengen en daarna ons bedje in gekropen. Het was trouwens ook een vreemd hotel. Het muskietennet moest nog opgehangen worden. Toen ze die kwamen brengen vluchtte Suus de badkamer in, omdat ze net onder de douche vandaan kwam. Toen zette de man een stoel op het bed en moest ik op de stoel gaan staan om dat ding op te hangen. Stond ik daar dus op mijn tenen op die stoel terwijl hij de stoel (en grotendeels mij) vasthield. In zulke ongemakkelijke situaties krijg ik dus een lachbui, dus Suus vroeg zich toch sterk af wat er zo gezellig was daar.

Zaterdagochtend Negombo ontvlucht en richting Colombo (de hoofdstad) gegaan. Daar zijn we de wijk Pettha even ingeweest. Dat zijn ontzettende drukke, vieze en volle straatjes en in elke straat staat een product centraal. Dus een straat waar je stoffen kunt kopen, een straat waar je leer kan kopen enzovoorts. Ook lag daar het Dutch museum en daar moesten we natuurlijk even een kijkje nemen. Een paar oude meubels, munten en zwaarden in een stoffig gebouw en daar is het wel mee gezegd. Daarna hebben we onze Sri Lankaanse lunch skills maar eens op de proef gesteld. In een niet al te schoon eettentje waar ze het woord menukaart niet kende en de bakken rijst van tafel naar tafel gingen, gewoon maar eens wat besteld. We kregen fried rice met een curry met kip en jaaaa we konden de pittigheid aan! Ook blijft het leuk om terug te rekenen in euro's, voor zo'n 2 euro ben je klaar. Daarna nog even bij een groot warenhuis, Odel, rondgekeken en weer richting Panadura gegaan.

Zondag zijn we naar de Dehiwala Zoo geweest, een dierentuin dus. Het zag er eigenlijk gewoon uit zoals de dierentuinen die wij gewend zijn. Het enige verschil was, dat wij ons als blanke daar ook soms dieren voelde. We zaten nog net niet in een kooitje, zo interessant leken we.

Nog maar 2 dagen in het ziekenhuis te gaan! Gister hebben we een tangverlossing gezien en vandaag een keizersnede. Beide werden erg goed uitgevoerd, echt zoals we het in nederland gezien hebben. Verder is het ook echt raar om te merken hoe gewend we aan deze situatie zijn geraakt. Ik kan me echt nog goed herinneren hoe onder de indruk ik de eerste dagen was. Nu zitten we erbij alsof we niet anders gewend zijn.

Aakomend weekend gaan we naar Unawatuna. Nog even lekker genieten van het strand en de souvernirs inslaan zodat we die niet hoeven mee te zeulen. Ook nog even wat cultuur snuiven bij Galle Fort.

Volgende week dinsdag is dus onze laatste werkdag. Eigenlijk zouden we dan woensdag naar Anuradhapura vertrekken, maar het is dan volle maan. Dan heeft iedereen vrij en bezoekt iedereen tempels en dergelijke, dus een ritje in de trein kun je dan wel vergeten met je backpack. Dus nu vertrekken we donderdagochtend, spannend! Volgende week zal ik jullie meer vertellen over hoe we onze reis in gaan delen.

Ik hoop dat het met jullie nog allemaal goed gaat en dat de winter jullie begint te verlaten. Ook voeg ik nog even wat nieuwe fototjes toe.

Liefs xxx,

Mance