Lieve allemaal,

Nu maar eens mijn best doen om 2 weken in een verhaal te proppen. Te beginnen bij week 6, het weekend van 11 en 12 februari.

Op 11 februari hadden we een medical camp. Zo een als eerder beschreven, met de vinger prikjes en bloeddruk meten. Alleen was het nu op een andere lokatie. Het was weer eens leuk om nuttig te zijn. Gelukkig was het dit maal minder druk, dus na de overheerlijke lunch snel naar Hikkaduwa geraced om in de zee te springen. 'S avonds nog even een kijkje genomen in Mambo's, waar de party elke zaterdagavond plaats vindt. Nu eens gearmd met een fles water in plaats van Lion, hebben we al het vocht uit ons lichaam gedanst. Omringd door Sri Lankanen natuurlijk ;).

Afgelopen vrijdag zijn we op safari geweest. In de ochtend vroeg vertrokken richting Tissamaharama. Na een lange reis van 6,5 uur kwamen we daar zo gaar als een koekje aan. En letterlijk gaar, want we zagen helemaal zwart van alle roet die we onderweg gevangen hadden, nee ze kennen hier geen roetfilters. Gelukkig konden we wel zitten, maar na 3 uur is dat ook al niet zo comfortabel meer, aangezien het lijkt alsof ze elke keer proberen een record te halen met hoeveel mensen er op een stoel passen. Maar goed, daar aangekomen werden wij opgepikt door de man van ons guesthouse. Suzannen en ik waren daar als eerste, de 10 anderen waarmee we op safari gingen kwamen later. 's Avonds gezamenlijk in een wegrestaurantje gemaakt van golfplaten wat gegeten en op tijd naar bed. Zaterdagochtend om 5 uur vertrokken we (zonder ontbijt) met 2 jeeps richting Yala National Park. Het grootste en bekendste park wat ze hebben hier. Omdat we vrijwilligers zijn en een visum voor 3 maanden hebben, mochten we voor zo'n 0,50 eurocent naar binnen. Anders was het zo'n 30 dollar, dus dat was mooi meegenomen. De omgeving was echt een heel ander stuk Sri Lanka als dat wij gewend waren. Erg groen, maar geen palmbomen, rotsen en van die roodachtige grond. Het gaf wel een avontuurlijk gevoel, daar achterin die jeep op zoek naar wilde dieren. Toch nog even gevraagd of de gids een geweer bij had voor het geval we aangevallen zouden worden. Hij zei dat hij die niet had maar ook niet nodig had, hij had een grote mond en dat heeft hij wel bewezen. Die kerel kon echt niet praten, alleen maar schreeuwen. Je zou toch denken dat je als gids wel weet dat je de dieren dan wegjaagt.. Na 6 uur gehobbeld en gebobbeld in de jeep te hebben gezeten, hebben wij ons netvlies verrijkt met 3 olifanten, een lading aan pauwen, 4 krokodillen, 2 vossen, 1 uil, wat apen, vogeltjes, een soort bever en jawel.... een luipaard (met een dode aap in zijn bek). Klinkt heel vet en veel allemaal, maar het voelde een beetje schaars als je zo lang in dat park bent en ladingen aan apen en olifanten verwacht. De safari bleef trouwens maar doorgaan en doorgaan. Wij dachten dat de chauffeur wist dat wij om half 11 weer terug in ons guesthouse moesten zijn voor ontbijt. Dus om kwart over 10 toch maar vriendelijk verzocht om terug te gaan, aangezien we erg hongerig waren en al 2 uur geen boeiende dieren meer hadden gezien. Dit leverde de nog een behoorlijk ongemakkelijke situatie met de gids op die tip verwachtte, maar het was zo'n misselijk mannetje dat hij ernaar kon fluiten. Vervolgens namen we een totaal andere weg terug naar het guesthouse, dus wij dachten dat de gids de chauffeur opdracht had geven ons ergens te lozen tussen de luipaarden of zo. Gelukkig toch heel aangekomen en een flink ontbijt gegeten.

Daarna weer, hoe verassend, richting Hikkaduwa gegaan. We kunnen niet al te veel tripjes maken in de weekenden, aangezien we straks nog 4,5 week om te reizen hebben. En ja, wat is er mis met een strand vol palmbomen en lekkere zonnebedjes? Op maandag weer terug gegaan naar Panadura, we hadden nog een dagje vrij.

Eindelijk beginnen we zo goed te 'ver-Sri Lankanen' dat we gratis tuktuk ritjes krijgen en zelfs een ritje op een moter. En op de moter zoals het echte Sri Lankanen beaamt, met zijn drietjes achter elkaar. Op Panadura beginnen we ondertussen wel een beetje uitgekeken te raken. De grote plannen voor de reis beginnen steeds meer vorm te krijgen. Deze week nog, volgende week en een halve week van die week daarop, dus tot en met 7 maart.

Vrijdag gaan we weer met alle vrijwilligers een weeshuis of iets schilderen. Dat is in Negombo (boven Colombo) en daar blijven we dan een dagje. Zaterdag gaan we Colombo maar eens verkennen en dan terug naar Panadura. Op zondag een dagje naar de dierentuin of het zwembad.

Alles gaat hier dus goed! Nog steeds geen heimwee, maar wel klaar voor het reizen. Ik hoop dat het met jullie ook goed gaat en jullie je niet te verveeld voelen in Nederland ;).

Liefs en een kus,

Mance

En trouwens, even over carnaval! Dat hebben we natuurlijk wel gemist! We waren dan wel niet verkleed, maar de polonaise hebben we met zijn tweetjes gelopen, terwijl we de mooiste hits zongen.